แสงสว่างจากปลายด้ามปืน เปิดม่านมืดของอดีตพ่อค้าอาวุธสงคราม

0
1733
อดีตพ่อค้าอาวุธสงคราม

ชีวิตที่ผกผันของผม…นายจักรกฤษณ์ ศิริมณฑา ( อดีตพ่อค้าอาวุธสงคราม ) เริ่มต้นขึ้นเมื่อไปเป็นทหารจับด้ามปืน

ในช่วงแรก ชีวิตการเป็นทหารของผมรุ่งโรจน์มาก ผมได้รางวัลนายสิบดีเด่นถึง 2 ครั้ง จนกระทั่งเมื่อผมขอย้ายไปรับราชการที่จังหวัดกาญจนบุรีเพื่อเป็นทหารป้องกันชายแดน ตั้งแต่สังขละบุรีถึงสวนผึ้ง ชีวิตของผมก็เปลี่ยนไป

เนื่องจากพื้นที่ที่ผมควบคุมดูแลเป็นของศูนย์สงครามพิเศษ ซึ่งมีด่านทหารประจำการอยู่บริเวณทางขึ้นลงระหว่างชายแดนไทยกับพม่า จึงถูกลักลอบนำเข้ามาในประเทศไทยผ่านทางพื้นที่นี้เป็นจำนวนมาก

ด้วยเหตุนี้ทหารที่ทำงานตรงจุดดังกล่าวจึงถูกผู้ประกอบการซื้อตัวไปหมด ทำให้การขนถ่ายของเถื่อนจากฝั่งพม่ามายังไทยกลายเป็นเรื่องง่ายดายราวกับปอกกล้วยเข้าปาก เพียงแค่จ่ายเงินค่าผ่านทางเป็นค่าปิดปากเท่านั้น

เวลานั้นผมและลูกน้องเป็นคนกลุ่มเดียวที่ยังไม่ถูกซื้อตัวเราทำหน้าที่อย่างแข็งขัน “จับดะ” พวกลักลอบขนของเถื่อนทั้งหมด จนของเถื่อนที่เก็บไว้เป็นหลักฐานมีมากขนาดเต็มสนามฟุตบอล

เมื่อนายทหารยศนายพลคนหนึ่งที่ผมเคารพนับถือทราบถึงความจริงที่น่าอดสูนี้ ท่านถึงกับส่ายหน้า และพูดกับผมว่า “ที่นี่…ไม่มีใครอีกแล้วที่จะซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ ไม่มีใครที่จะไม่เห็นเงินเป็นใหญ่…เงินซื้อได้หมดทุกคน” วันนั้นผมจึงยืนยันอย่างหนักแน่นกับท่านและกับตัวผมเองว่า “ยังไงผมก็จะไม่ทำอย่างพวกเขาแน่นอน…ผมขอสาบาน”

ตามปกติเมื่อเข้าเมืองตาหลิ่ว ก็ต้องหลิ่วตาตาม แต่ในเมื่อผมทำสิ่งที่ตงกันข้าม พฤติกรรมของผมจึงเป็นที่จับตามองของใครบางคน วันหนึ่งจึงเกิด”เรื่อง”ขึ้น!

“หัวหน้าๆ มันไม่จอด!” ลูกน้องของผมซึ่งประจำอยู่ด่านแรกและด่านสองวอมาบอก เมื่อมีรถกระบะคันหนึ่งฝ่าด่านทหารเข้ามาในเขตประเทศไทยพร้อมกับไม้ (เถื่อน) เต็มคันรถ!

เมื่อรถแล่นผ่านเข้ามาบริเวณที่ผมประจำอยุ่ ผมจึงต้องเตรียมตั้งรับอย่างเต็มที่ ด้วยการใช้ปืนยิงสกัดคนขับ แต่กระสุนกลับพลาดไปโดนคนในรถตายเกือบหมด เหลือเพียงคนขับที่รอดชีวิตและสามารถขับรถฝ่าด่านออกไปได้

ตอนนั้นเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมาก ผมทำทุกอย่างด้วยสัญชาตญาณโดยไม่กลัวตาย รีบกระโจนขึ้นรถกระบะเก่าๆของทางราชการขับตามไป แต่แล้วเมื่อขับข้ามลำห้วยใหญ่ รถเก่าด้อยประสิทธิภาพก็ดับสนิท ส่วนรถคันที่ลักลอบนำของเถื่อนเข้ามาในประเทศไทยกลับวิ่งฉิวหนีไปได้อย่างน่าเจ็บใจ

คลิกเลข 2 ด้านล่าง เพื่ออ่านหน้าถัดไป

ความเห็น