นี่แหละบาปแน่! เฉลย 5 ข้อคาใจของผู้ไม่แน่ใจว่าทำบาปหรือทำบุญ

0
1886
ทำบาป

นี่แหละบาปแน่! เฉลย 5 ข้อคาใจของผู้ไม่แน่ใจว่า ทำบาป หรือ ทำบุญ

ชาวพุทธหลายคนรู้ดีว่าการทำชั่วหรือผิดศีล ถือว่าเป็นบาป แต่มีหลายต่อหลายเหตุการณ์ที่ทำเอาชาวพุทธอย่างเราสับสนว่าตกลงแล้วบาปหรือไม่บาปกันแน่ Secret จึงรวบรวมคำถามยอดฮิตเรื่องการ ทำบาป จากข้อเขียนของพระไพศาล วิสาโล มาเฉลยให้ฟัง

 

  1. ทำหมันสัตว์

ใครมีสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะแมวคงเข้าใจดีว่า การทำหมันมีประโยชน์ต่อทั้งตัวแมวและผู้เลี้ยง คือช่วยให้แมวลดความเสี่ยงจากการเป็นโรคติดต่อ ทำให้แมวออกไปเที่ยวนอกบ้านน้อยลง ซึ่งถือเป็นวิธีป้องกันแมวประสบอุบัติเหตุ ช่วยให้แมวปัสสาวะเป็นที่เป็นทาง แถมยังลดภาระการเลี้ยงดูของผู้เลี้ยงด้วย…แม้เราจะหวังดีกับสัตว์เลี้ยงขนาดนี้ แต่รู้ไหมว่า นี่แหละบาป

พระไพศาล อธิบายว่า การทำหมันให้สัตว์เป็นบาป แต่บาปน้อยเพราะไม่ไช่การทำร้ายร่างกายหรือจิตใจของเขา แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ (สำหรับคนที่เชื่อเรื่องสิทธิสัตว์ ก็ถือว่านี้เป็นการละเมิดสิทธิของเขา) การทำหมันนั้นอาจเป็นประโยชน์ต่อสัตว์อยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วก็ทำเพื่อประโยชน์ของผู้เลี้ยง จะเรียกว่าเป็นความจำเป็นของผู้เลี้ยงก็ได้ หาไม่ภาระจะเพิ่มขึ้น อันนี้เป็นเรื่องที่ผู้เลี้ยงต้องชั่งตรองเอาเองระหว่างผลดีที่เกิดขึ้นจากการเลี้ยงสัตว์ (เช่น มีเพื่อนแก้เหงา) กับผลเสียหรือภาระที่ต้องแบกรับ (เช่นการที่ต้องทำบาปบางอย่าง รวมทั้งการกำจัดเห็บหรือหมัดที่รบกวนตัวสัตว์เลี้ยงด้วย)

 

  1. การุณยฆาต

ใครเคยดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายหรือหมาแมวที่ป่วยเจียนตายคงเข้าใจเรื่องนี้ดี การุณยฆาต  คือ การลงมือกระทำให้ผู้ป่วยตายโดยเจตนาเพื่อให้เขาเหล่านั้นจากไปอย่างสงบ ซึ่งผู้ป่วยจะต้องเป็นบุคคลที่ทุกข์ทรมานหมดหนทางที่จะรักษา หรือสมองไม่ทำงาน โดยต้องได้รับการช่วยเหลือจากบุคลากรทางการแพทย์เท่านั้น

พระไพศาล กล่าวว่า การุณยฆาต แม้จะทำด้วยความปรารถนาดี ก็ถือเป็นปาณาติบาต แม้บาปจะน้อยกว่าการฆ่าด้วยความโกรธแค้นก็ตาม อยากให้คุณชั่งน้ำหนักระหว่างผลดีกับผลเสีย แต่หากไม่อยากผิดศีล ก็ขอแนะว่าพยายามช่วยเขาอย่างถึงที่สุด จนกว่าเขาจะไปเอง

คลิกที่นี่! หากต้องการอ่านข้อเขียนเพิ่มเติมเรื่อง “การุณยฆาตในมิติของพุทธศาสนา” โดยพระไพศาล

 

  1. ตำหนิพระที่ประพฤติไม่ดี

เชื่อว่าหลายคนเคยเห็นพระสงฆ์ไม่ประพฤติตามพระวินัยหรือหลงในอามิส พุทธบริษัทอย่างเราๆ ก็อดเตือนท่านไม่ได้ แต่หารู้ไม่ การเตือนบางรูปแบบก็จัดเป็นบาป

พระไพศาล กล่าวว่า บาปหรือไม่บาปอยู่ที่เจตนา หากเตือนด้วยความปรารถนาดี ก็ไม่บาป แต่ถ้าตำหนิต่อว่าด้วยความโกรธเกลียดหรืออยากให้เขาเจ็บปวดเป็นทุกข์ อันนั้นจึงจะเป็นบาป เพราะทำด้วยเจตนาที่เป็นอกุศล

อย่างไรก็ตามแม้เตือนด้วยความปรารถนาดีแล้ว จะให้ได้ผลก็ต้องดูกาละและเทศะ รวมทั้งใช้วิธีการที่นุ่มนวล คือใช้วาจาสุภาพรวมทั้งมีกุศโลบายด้วย

คลิกเลข 2 ด้านล่าง เพื่ออ่านหน้าถัดไป

ความเห็น